Samen met haar man Jurjen woont Klaske alweer menig jaar in Ferwert. Ze hebben elkaar ontmoet tijdens dansavonden in De Aardappelbeurs -Nije Moed- in Sint Jacobiparochie. Beiden waren en zijn dol op dansen. Die gezamenlijke liefde voor het dansen groeide uit tot liefde voor elkaar. “Dat had nog wel wat voeten in aarde.” lacht Klaske “want eigenlijk ging Jurjen met een van mijn vriendinnen die ‘ύtfanhύz’ bij ons was.” De belangstelling die Jurjen ook voor Klaske had, bleef niet onopgemerkt. “Hij bleef maar informeren naar mijn pijnlijke voet.” Van het een kwam het ander. De boerenzoon uit Lytse Lollum bij Franeker vroeg verkering aan Klaske uit Bitgummole. Het jonge paar trok in 1962 in de nieuwe arbeiderswoning bij de boerderij van Jurjen’s ouders. Ze hadden na hun trouwen dus al meteen een eigen zelfstandige woonruimte. “Oh, wat was ik blij met ons modern, strakke en rechte huis.” verzucht Klaske “Door de grote ruiten zonder roedes was er een prachtige lichtinval. We hadden zelfs een wasmachine en een centrifuge, wat best bijzonder was voor die tijd. Daar is Anneminke onze oudste dochter geboren. In 1965 volgde Hendrik en in 1970 is Else geboren op It Kleaster”.

Inmiddels is Jurjen ook bij ons aangeschoven. Samen vertellen ze over de mooie tijd welke ze op hun pleats op It Kleaster 3, net buiten Ferwert hebben mogen doorbrengen. “Toen we in Lytse Lollum woonden begon de zoektocht naar een eigen boerderij. Jurjen’s vader was er nog niet aan toe de pleats aan zijn oudste zoon over te doen. Via via werden we gewezen op de boerderij op It Kleaster.” “Tja”, zegt Klaske “Het zat niet echt in mij om boerin te worden en buitenuit wonen wilde ik eigenlijk ook niet.” “Ooh”, ‘sluit ik aan bij haar verhaal. “Het verging mij bijna net zo. Ik zei altijd je denkt toch zeker niet dat ik boven Stiens ga wonen en kijk nu; ik woon met zoveel plezier in Ferwert dat ik er niet meer weg wil.”

Klaske vervolgt: “We slaagden erin de boerderij in 1964 te verkrijgen. We pachtten deze van mejuffrouw Steenhuizen uit Birdaard. We hebben het bedrijf uitgebouwd tot 200 stuks vee; melkkoeien en schapen. Ik was meer gastvrouw dan dat ik boerin was. Er was altijd wel aanloop. We hebben er gewoond tot in 1994. De oorspronkelijke boerderij stond met de achterkant naar de dyk toe. Daar was ik niet zo gelukkig mee.” Ze vervolgt: “Jurjen was een ondernemende boer die graag een ligboxenstal wilde en een modern voorhuis. In 1984-1985 werd de boerderij herbouwd en is deze omgedraaid zodat het voorhuis naar de dyk kwam te staan zodat we achter hȗs hearlik yn it sintsje konden zitten. Vaak verzuchtten we tegen elkaar;  Wat zit het hier mooi!” haalt Klaske herinneringen op. “Hendrik kwam in de maatschap; in 1995 werd hij boer en gingen wij wonen aan de Kleasterwei.”

Klaske vulde hier in Ferwert in de loop der jaren steeds meer haar leven in. Zo werd zij lid van It Nut, de plattelandsvrouwenvereniging en de gymnastiekclub. Ook gaf zij in Beintum les op de zondagsschool. Vele jaren was Klaske met plezier lid van de toneelvereniging O.K.K. (Oefening Kweekt Kunst) Daarnaast heeft Klaske in haar functie van Buitengewoon Ambtenaar van de Burgelijke stand (BABS) vele paren in de echt mogen verbinden. Eén bijzonder paar is haar altijd bijgebleven. “Eind jaren negentig verschenen voor mij twee dames die hun samenlevingscontract – trouwen was toen nog niet toegestaan – in een ceremonie wilden vastleggen en nee,  het was niet nodig dat ik van te voren even kennis wilde maken. Het werd een sobere bijeenkomst. Jaren later stapten de dames in het huwelijksbootje en ja, wederom mocht ik de ceremonie leiden. Later hoorde ik dat ze uit elkaar waren. Wat schetst mijn verbazing dat ik voor een derde keer werd benaderd! De dames hadden het geluk toch weer bij elkaar gevonden. Zo geschiedde. Ik heb ze wederom getrouwd. Ditmaal in een volle trouwzaal waarna ik nog werd uitgenodigd voor het feest in de zaal van Het Booze Wijf in Lauwersoog. Wat ‘n verhaal niet? Op mijn 70^e ben ik gestopt als BABS.”

Klaske is geboren in een zeer muzikale familie. “Heit Sietse zong tenor, verzorgde speeches, schreef ferskes en was ceremoniemeester bij trouwerijen. Mem Anna speelde piano. Het was bij ons thuis altijd een gezellige drukte. Er werd altijd muziek gemaakt en er werd gezongen.” Vanaf haar 16^e jaar zong Klaske samen met vader en zus Anneke op feesten en partijen overal in Friesland waarbij moeder ze begeleidde op de piano.

Klaske kon gebruik maken van haar talent als tekstschrijfster toen zij in 1979 door de plattelandsvrouwen werd gevraagd een revue te schrijven in het kader van hun 60-jarig bestaan. “Ik schreef deze revue samen met Germ Koldijk uit Marrum - de latere Ko uit Noordenbos en Ko. Een man met ervaring als tekstschrijver. Ik durfde het schrijven van een revue toen alleen nog niet aan.” Met verve werd in De Antenne de revue met de titel

-Tusken Bêd en Brochje- opgevoerd. “Het koor van de plattelandsvrouwen speelde ook mee. Het was zo’n succes dat we daarna de revue tot eind 1983 nog een 60-tal keren hebben opgevoerd in Friesland en voor diverse Friese krites in o.a. Hilversum, Alkmaar en Apeldoorn. Het was een prachtige tijd. We schreven een vervolg -Fan Kowejaar tot Kaviaar-  waar we ik weet hoeveel keren ook weer mee op stap zijn geweest. Ook dit werd een groot succes. Daarna ben ik met mijn zus Anneke en met Germ doorgegaan, ook weer met mijn moeder achter de piano. Toen is de naam Noordenbos en Ko ontstaan.”

“In die jaren werd ik onder andere ook gevraagd een dorpsrevue te schrijven die opgevoerd zou worden in de feesttent. Het gehele gezin heeft hieraan mee geholpen. Met hun hulp werd -Fryske Fratsen yn Ferwert-  opgevoerd. Jurjen en ik speelden mee en Else zat in een dansgroepje. Het was prachtig. De tent zat tot de nok toe vol!”

De fotoalbums en plakboeken doorbladerend komen we ook nog foto’s uit Simmer 2000 tegen. In dat jaar werd de revue met de toepasselijke naam -Werom- opgevoerd.

“In tussentijd ging Noordenbos en Ko ook maar door. In totaal hebben we zéven programma’s gemaakt in diverse bezettingen telkens met zelfbedachte teksten en ideeën van ons allemaal;

• De Groetnis ύt Ferwerderadiel
• Nijsgjirrich
• Dȗbelsinnich
• Hege Noad(t)
• Kleur Bekenne
• Ferbining
• Gjin C te heech”

“Na het stoppen van Germ Koldijk  hebben wij één winterperiode een familiecabaret gehad: Anneke en ik samen met onze dochters.”

“Later werden zij opgevolgd door Janneke en Aline. Na het overlijden van zus Anneke in 2005 kwam Renie Zuiderveld. Mem is tot haar 85^e onze pianiste geweest. Ze mistte geen noot! Haar opvolger Pieter van der Laan schreef op mijn teksten  de mooiste melodieën. Op 5 oktober 2025 hebben wij voor een volle zaal in Sense te Dokkum afscheid genomen van ons publiek.”

In de jaren in Ferwert bouwden ze een mooie vriendengroep op en nog altijd zijn Klaske en Jurjen dankbaar voor alle contacten welke zijn ontstaan. “Wat hebben we samen mooie dingen beleefd. Als vriendenploegen hebben we voor diverse optochten versierde wagens gebouwd. Eentje die zeker noemenswaardig is, is de Tiroler-wagen waarmee we de eerste prijs in de wacht hebben gesleept.”